Wspólnoty L'Arche w Polsce

Historia wspólnot l’Arche w Polsce sięga lat 80-tych. Pierwsza, Wspólnota w Śledziejowicach powstała w 1981 roku, trzy miesiące przed ogłoszeniem stanu wojennego. Inicjatywa pochodziła od Małych Sióstr Karola de Foucauld, z których jedna miała rodzoną siostrę z niepełnosprawnością intelektualną. Grunt, na którym powstał pierwszy dom był darem Archidiecezji Krakowskiej. W roku 1989, od kiedy w Polsce oddolnie mogły powstawać organizacje pozarządowe, wspólnota uzyskała osobowość prawną. W 1994 r powstała Wspólnota w Poznaniu jako jeden z owoców środowiska wspólnot „Wiary i Światła”. Kolejny był Wrocław - rok 1992, to owoc inicjatywy pochodzącej z parafialnej grupy wsparcia osób z niepełnosprawnością na Karłowicach i świeckiej wspólnoty „Duży Dom” opartej na duchowości Karola de Foucauld. Wspólnota w Warszawie ma także swoje korzenie w działalności „Wiary i Światła”, a jej bezpośrednim impulsem powstania był duchowy testament rodziny Joanny Garlickiej. Nowo narodzoną wspólnotą jest Gdynia, którą od kilku lat niezależnie nosiły w sercu różne osoby: i te, które chciały zrobić coś dobrego; i byli asystenci, którzy po czasie zaangażowania we wspólnotach, powrócili w okolice Gdyni; i osoby z niepełnosprawnością, które miały swoje marzenia o dorosłości. Grupa inicjatywna uzyskała status projektu wspólnoty w 2018 r. Przybyli już pierwsi asystenci i wspólnota przygotowuje się na przyjęcie osób z niepełnosprawnością do pięknego, nowego domu.

Określenie czym jest Wspólnota L’Arche, zależy od perspektywy, z jakiej się na nią patrzy. Każda wspólnota jako żywy organizm ma kilka wymiarów:

  • wymiar organizacyjno-prawny, w którym w Polsce wspólnota to oddział pozarządowej organizacji pożytku publicznego – Fundacji L’Arche, a na poziomie międzynarodowym Międzynarodowej Federacji l’Arche, która jest fundatorem;
  • wymiar profesjonalny, w którym wspólnota lokalna jest organizacją pozarządową, działającą na rzecz integracji osób z niepełnosprawnością intelektualną świadczącą usługi terapeutyczno-opiekuńcze jak i pracodawcą dla osób zatrudnionych i miejscem zaangażowania woluntariuszy;
  • wymiar interpersonalny, w którym wspólnota to miejsce przynależności dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i bez niej, których łączą wzajemne partnerskie relacje;
  • wymiar duchowy, w którym wspólnota jest środowiskiem, dzielącym wspólne wartości, przestrzenią wewnętrznej przemiany, wyrastającym z tradycji chrześcijańskiej i charakteryzującym się otwartością międzyreligijną;
  • wymiar społeczny, w którym wspólnota to organizacja z misją, której członkowie niepełnosprawnością intelektualną i bez niej współpracują z innymi na rzecz budowania społeczeństwa, w którym jest miejsce dla każdego i każdy jest potrzebny.

Od grupy założycielskiej do wspólnoty zatwierdzonej

Rozwój wspólnot jako członków Międzynarodowej Federacji l’Arche wspólnoty ma kilka etapów

  1. Początkiem wspólnoty jest zazwyczaj grupa założycielska ludzie czyli, którzy z hojności serca chcą tworzyć miejsce dla osób z niepełnosprawnością intelektualną i budować z nimi trwałe relacje. Grupa nawiązuje kontakt z dyrektorem krajowym L’Arche i podejmuje refleksję nad misją i tożsamością L’Arche, by upewnić się, czy ku takiej wspólnocie chce zmierzać. Kiedy grupa jest ugruntowana w wyborze L’Arche, rozeznaje model wspólnoty, która ma powstać.
  2. Następnym etapem rozwoju grupy jest rozeznanie sytuacji osób z niepełnosprawnością intelektualną w lokalnym środowisku oraz napisanie planu strategicznego i finansowego. Gdy plan jest zaakceptowany przez struktury krajowe (dyrektora krajowego L’Arche w Polsce i zarząd krajowy), jest rekomendowany do akceptacji przez Międzynarodową Federację l’Arche. Po uzyskaniu akceptacji grupa staje się projektem wspólnoty L’Arche.
  3. Zatwierdzenie projektu otwiera drogę do utworzenia oddziału lokalnego Fundacji L’Arche, co oznacza powołanie zarządu lokalnego. Grupa wraz z wyłonionym zarządem realizuje wytyczone plany w celu utworzenia konkretnej formy wsparcia dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Oznacza to często praktycznie pozyskiwanie funduszy, rozpoczęcie budowy obiektu (lub remont) przeznaczonego na wybraną formę funkcjonowania wspólnoty. Na etapie bliskim przyjęciu osób z niepełnosprawnością, zostaje powołany dyrektor, który wraz z zarządem kieruje rozwojem projektu: organizuje spotkania wspólnoty, rekrutuje asystentów, kontaktuje się z władzami, prowadzi proces przyjęcia osób z niepełnosprawnością intelektualną. Kiedy struktury powstającej wspólnoty rozwijają się i umacniają, finansowa sytuacja staje stabilna i nawiązane są relacje ze środowiskiem lokalnym, projekt wspólnoty żyje misją l’Arche, jest to etap wnioskowania o status próbny wspólnoty.
  4. Ostatnim etapem, gdy wspólnota stabilna i mocno rozwinięta i owocująca jest uzyskanie statusu wspólnoty zatwierdzonej, która ma prawo głosowania na Międzynarodowym Zgromadzeniu l’Arche w sprawach dotyczących całej Federacji.

 

Scroll to top
Poprzez fundację FaniMani wspierają nas...
Pomagają nam również: BoboKing.pl abcGPS.pl