ZMIENIAMY ŚWIAT SERCE PO SERCU

Relacja z pierwszego roku realizacji projektu FIO

Wraz z końcem 2016 zamknęliśmy pierwszy rok realizacji projektu FIO, a przed nami kolejne 11 miesięcy. Do tej chwili w naszych działaniach uczestniczyło 3047 dzieci oraz 234 osób dorosłych z ich otoczenia. Wzięli oni udział w 116 przedstawieniach Teatru Lalek z Niepełnosprawnością oraz w 12 wspólnych przedsięwzięciach z udziałem 50 osób z niepełnosprawnością intelektualną. Teatr miał swoje przedstawienia w województwie mazowieckim, wielkopolskim i dolnośląskim. Działania realizowaliśmy w partnerstwie formalnym z Teatrem Nowym w Poznaniu oraz nieformalnym z PWST w Krakowie Filia we Wrocławiu. Podjęliśmy także współpracę z Teatrem Baj w Warszawie. Podczas wspomnianych 12 okazji do integracji pomiędzy dziećmi (132 osób), ich otoczeniem (63 osoby) oraz osobami z niepełnosprawnością (50 osób) zrealizowano następujące typy działań: wyjście do kina, a później dyskusja na temat filmu w kawiarni; wyjazd do Kotliny Kłodzkiej; spotkanie kilku pedagogów mające na celu stworzenie konspektu zajęć z dziećmi przeprowadzanych po przedstawieniach Teatru Lalek z Niepełnosprawnością; otwarte spotkanie dla rodzin z udziałem dzieci i harcerzy (w tym zajęcia plastyczne, wspólne muzykowanie na bębnach afrykańskich); wykonywanie kart świątecznych i robienie ozdobnych mydełek wraz z drużyną Skautów Europy; spotkanie integracyjne w domu dla osób z niepełnosprawnością z dziećmi szkolnymi z Poznania; pieczenie i ozdabianie pierników oraz wykonywanie ozdób świątecznych i ubieranie choinki wspólnie z drużyną harcerską oraz dziećmi francuskojęzycznymi z warszawskich rodzin.

Dzięki realizacji projektu 3281 osób zetknęło się bezpośrednio z pracownikami/mieszkańcami Fundacji poprzez uczestnictwo we wspólnych przedsięwzięciach oraz udział w przedstawieniach teatralnych; podpisano 7 nowych umów na wolontariat; odbyło się 30 zajęć doskonalących spektakle Teatru Lalek, które były prowadzone przez doświadczonych aktorów; zmodyfikowano 1 scenariusz zajęć; zwiększono zespół osób prowadzących spektakle o 4 osoby; Zarząd Fundacji rozpoczął przygotowania do poszerzenia odpłatnej działalności pożytku publicznego o prowadzenie edukacyjnych zajęć teatralnych. W ramach oceny naszych działań prosiliśmy osoby dorosłe o wypełnianie ankiety. Otrzymano 213 ankiet zwrotnych, w tym 204 osoby oceniły spektakl na 5 (w skali 1-5), 8 osób na 4, a jedna na 3. 211 osób uznało te zajęcia za potrzebne.

Warto zamieścić przykładowe wypowiedzi:

„Zajęcia super, dzieci siedziały jak zaczarowane. Bardzo potrzebne są takie zajęcia. Tym bardziej, że w szkole są dzieci z niepełnosprawnością”

„Taka forma zajęć najbardziej przemawia do dzieci. Jest to problem, o którym trzeba jak najwięcej z dziećmi rozmawiać, pokazywać, wyjaśniać.”

w-wa

Przedstawienia teatralne i późniejsze spotkania z dziećmi przynoszą wiele ciekawych sytuacji, cytujemy wybrane opisy lub wypowiedzi, które zostały przygotowane przez aktorów lub animatorów projektu:

„Pani nauczycielka tydzień po spektaklu, mówiła, że dzieci wracają do tematu. Jedna dziewczynka na forum klasy podzieliła się, że ma brata z zespołem Downa. Nigdy wcześniej o tym nie mówiła. Nie było okazji, a teraz poczuła się ośmielona. Po spektaklu dzieci miały wrażenie, że znają już kogoś z zespołem Downa i było to skojarzenie pozytywne.”

„Pani nauczycielka dziękując za spektakl, podzieliła się, że pracowała w przedszkolu integracyjnym, do którego uczęszczały też dzieci niewidome: Z integracją dzieci nie było żadnych problemów. Gorzej z rodzicami dzieci zdrowych. Pytali, czy ich dziecko musi siedzieć z tym niepełnosprawnym? Jakby zapomnieli, że zapisali dziecko do przedszkola integracyjnego. Nauczycielka zasugerowała, że również rodzicom przydałyby się takie zajęcia.”

„Dzieci nurtuje wiele wątpliwości związanych z niepełnosprawnościami, choć nie zawsze potrafią je precyzyjnie sformułować. Pomoc w nazwaniu tych uczuć dla niektórych może być przeżyciem małego katharsis.”

„W czasie jednego ze spotkań z dziećmi zaskoczyło nas to, że pierwsze pytanie po scence nie dotyczyło, tego co dzieci zobaczyły, ale brzmiało: A czym zajmuje się Fundacja? Ile jest takich domów w Polsce?”

„Zdarzało się, że dzieci reagowały śmiechem w reakcji na pojawienie się Marty – lalki z zespołem Downa – ale potem w sposób bardzo naturalny same wyciszały się i śledziły akcję.”

„W jednej ze szkół w Otwocku dzieci dużo dzieci miało kontakt z osobami niepełnosprawnymi. Część grupy znała język Braille’a ze szkoły, mimo że szkoła nie jest placówką integracyjną. Dzieci słuchały historii w ogromnym skupieniu, pomagały bohaterom w trakcie spektaklu i miały bardzo dużo pytań do Marty. Jedna z dziewczynek podeszła po spektaklu do prowadzących, żeby powiedzieć <Bardzo bym chciała poznać kogoś niewidomego.”

„Dzieci wychodząc z sali żegnały się i dziękowały w języku migowym. Niektóre mówiły – Dziękujemy! – Bardzo fajne zajęcia! Inne po prostu przytulały się.”

DSCI6693

Poniżej znajduje się lista wybranych linków do artykułów i informacji zamieszczanych w różnych miejscach i dotyczących przedstawień lub też samego Teatru Lalek z Niepełnosprawnością:

Szkoła Podstawowa nr 4 im. Włodzimierza Puchalskiego w Legnicy

Zespół Szkolno-Przedszkolny w Czernicy

L’Arche Wrocław Fan Page

L’Arche Polska Fan Page

L’Arche Wrocław Fan Page

Szkoła Podstawowa Nr 218 im. Michała Kajki w Warszawie

L’Arche Warszawa Fan Page

Powiat Kolski

Telewizja kablowa Koło 

Jedną z ciekawostek jest przedsięwzięcie, w którym Teatr Lalek z Niepełnosprawnością z Wrocławia – Tomek i Malwina, zachęcają podróżujących wrocławską komunikacją miejską do dobrych zachowań względem osób niepełnosprawnych (wrzesień 2016)

 




Dodaj komentarz

Scroll to top